Posted in உரையாடல், கண்ணம்மா, தமிழ், மழலை, Favourite, People, Random, Smile, Tamil

கண்ணம்மா!

வெற்றிடம் தேடி நான் அலைந்தேன்
வெறித்து எழும் என் சிந்தையுடன் உரையாட

சினம் தணிக்கும் சின்னமாய் நீ
சிறப்பித்தாய் உன் சிரிப்பினால்

காரியம் கைகூட
அகற்று எறியப்பட்ட கையினை

சர்ச்சையின்றி அரவணைத்தாய்
உன் மென் தகும் கைகளால்

மொழிகள் பல சுவைத்தும்
மகிழ்வடையா செவியை

விருந்தூட்டி தூண்டில் இட்டாய்
உன் மழலை மொழியால்

அர்த்தம் உணர்ந்தேன்
விழித்தெழுந்தேன்

வெற்றிடம் செய்யா மாயம் செய்தாய்
கண்ணம்மா!

உன்னை பெற்றிடா தாய் ஆனேன்.

 

Posted in Acceptance, Change, Her, Life, Memory, People, Random, Uncategorized

Aftermath

“You have not changed a bit!”, exclaimed an old friend of her.

Little did she know that..

She is not the same girl who used to be naive and worry over the simplest emotional discomfort. She is not the same girl who used to be people pleasing and understood them more on the positive side than she was supposed to. She is not the same girl who was happy to give infinite chances for the sun to rise in the west. She is not the same girl who cursed life for its thorns it laid on her path. She is not the same girl who suffered suffocating in the ocean of expectations, that broke her every single time. She is not the same girl who had no doubt in trusting people. She is not the same girl who once hoped life to be a box of chocolates that gets to treat you with jubilation. She is not the same girl who selflessly tried hard not to change.

Life happened and she did nothing but change.